بسیاری از خریداران جدید خارج از کشور اغلب میخ های معمولی و میخ های انبساط را اشتباه می گیرند و به اشتباه یک محصول را با محصول دیگر در طول ساخت جایگزین می کنند که منجر به ظرفیت باربری ناکافی و خطرات ایمنی پنهان می شود. این دو بست به دستههای کاملاً متفاوتی تعلق دارند، با مکانیسمهای ثابت، بسترهای قابل اجرا، محدودیتهای بار و الزامات نصب. درک تفاوت های آنها به بازرگانان کمک می کند تا سخت افزار مناسب برای پروژه های ساختمانی را انتخاب کنند
میخ های معمولی اتصال دهنده های فلزی یکپارچه ساده ای هستند که از فولاد یا فولاد ضد زنگ ساخته شده اند، از جمله درپوش ناخن، ساقه و نوک تیز. نیروی تثبیت کننده آنها از اصطکاک و انسداد ایجاد شده پس از قرار گرفتن بدنه ناخن در زیرلایه ها ناشی می شود. کارگران میخ ها را به چوب، تخته سه لا یا تخته های نازک می کوبند. بستر فشرده شده، ساقه ناخن را محکم میپیچد تا نیروی گیرهای پایدار ایجاد کند. نصب ساده است، فقط یک چکش مورد نیاز است، و سرعت مونتاژ سریع است. با این حال، ظرفیت بار محدود است. پس از جاسازی کامل، جداسازی قطعات دشوار است و بیرون کشیدن میخ ها به راحتی به چوب اصلی آسیب می رساند. میخهای معمولی عمدتاً برای چوب و مصالح صفحه سبک طراحی شدهاند، برای بتن، دیوارهای آجری یا سازههای باربر{7} سنگین مناسب نیستند.
بسیاری از پیمانکاران پروژه های کشاورزی در خارج از کشور، میخ های گالوانیزه گرم-را برای ساخت گلخانه ها، نرده های مزرعه و قفسه های ذخیره سازی در فضای باز انتخاب می کنند. سازندگان سایت تاکید میکنند که این نوع میخ مزیت نصب ساده ناخنهای معمولی را حفظ میکند. ساخت و ساز هنوز فقط به یک چکش نیاز دارد، بدون حفاری یا مراحل پیچیده لنگر، که چرخه ساخت و ساز را برای پروژه های بزرگ کشاورزی تا حد زیادی کوتاه می کند. کلاهک گرد میخ از فرورفتن کامل در چوب جلوگیری می کند و نوک مخروطی تیز می تواند به آرامی به صفحات چوبی نفوذ کند در حالی که خطر ترک خوردن زیرلایه را کاهش می دهد.
تامینکنندگان سختافزار همچنین به خریداران یادآوری میکنند که میخهای گالوانیزه گرم-را از میخهای گالوانیزه سرد تشخیص دهند. پوشش گالوانیزه سرد نسبتاً نازک است و برای محیطهای مرطوب{2} کوتاه مدت مناسب است. گالوانیزه گرم-لایه روی مستحکم با مقاومت در برابر آب و هوای عالی ایجاد میکند که برای استفاده طولانی مدت-در هوای آزاد مناسب است. با این حال، میخ های گالوانیزه داغ برای مه نمکی شدید ساحلی یا محیط های خورنده شیمیایی قوی توصیه نمی شوند. در چنین شرایط سخت، میخ های فولادی ضد زنگ 304 یا 316 باید به جای آن استفاده شود.
میخ های انبساط از پیچ، آستین انبساط و مهره تشکیل شده اند که اصل لنگر انبساط را اتخاذ می کنند. هنگام سفت کردن مهره، پیچ لوله انبساط را می کشد و باعث می شود لوله به سمت بیرون منبسط شود و به دیوار سوراخ بتونی یا آجرکاری فشار بیاورد. اصطکاک بین آستین منبسط شده و دیوار سوراخ نیروی لنگر را ایجاد می کند. میخ های انبساط می توانند بارهای بزرگتری را تحمل کنند، که باعث می شود به طور گسترده ای برای تثبیت اجسام بر روی بتن، بنایی و دیوارهای سخت استفاده شود. در مقایسه با میخهای معمولی، نصب میخهای انبساطی به سوراخهایی از قبل{4} در مواد پایه نیاز دارد و فرآیند عملیات پیچیدهتر است.
در انتخاب پروژه، کاربران باید ابتدا در مورد بستر قضاوت کنند. اگر جسم ثابت چوب، تخته سه لا و بسته بندی چوبی سبک باشد، میخ های معمولی برای کارایی بالا و هزینه کم ترجیح داده می شوند. اگر کاربران نیاز به نصب وسایل بر روی دیوارهای بتنی و آجری داشته باشند، میخ های انبساط گزینه صحیحی هستند. استفاده از میخ های معمولی روی بتن امکان پذیر نیست، زیرا بستر سخت نمی تواند پوشش اصطکاکی موثری ایجاد کند. علاوه بر این، میخ های معمولی ممکن است در اثر ضربه چکش، سنگ های شکننده یا مواد شکننده نازک را بشکنند.
خریداران باید قبل از سفارش، بستر پروژه و تقاضای بار را روشن کنند. استفاده نادرست از اتصال دهنده ها ممکن است باعث افتادن وسایل و خطرات ایمنی شود. تجار عمدهفروشی سختافزار میتوانند این دو دسته را به وضوح به مشتریان نهایی معرفی کنند تا به آنها در انتخاب علمی بست و بهبود ایمنی ساخت و ساز کمک کنند.